Wyniki badania nad wpływem aktywności fizycznej na mózg
Naukowcy przez 9-11 lat obserwowali niemal 300 osób starszych, u których wykryto wczesne zmiany w mózgu charakterystyczne dla choroby Alzheimera. Uczestnicy nosili krokomierze, co pozwoliło badaczom na ocenę związku między codzienną aktywnością a postępem choroby. Wyniki pokazały, że ruch nie ograniczał odkładania się blaszek amyloidowych, jednak wpływał na spowolnienie nagromadzenia białek tau, które są ściślej powiązane z pogorszeniem pamięci i funkcji poznawczych.
Optymalna liczba kroków dla zdrowia mózgu
Korzyści pojawiały się już przy około 3 tysiącach kroków dziennie, co odpowiada około półgodzinnemu spacerowi w umiarkowanym tempie. Najlepsze efekty obserwowano w przedziale od 5 tys. do 7,5 tys. kroków. Po przekroczeniu tej liczby wpływ ochronny na mózg nie wzrastał znacząco. Badacze podkreślają, że zalecenia dotyczące 10 tysięcy kroków nie są konieczne dla wsparcia funkcji mózgu, a dla seniorów bardziej realistycznym celem jest regularny, krótszy spacer.
Aktywność fizyczna a ryzyko demencji
Dotychczasowe badania wskazują, że umiarkowana lub intensywna aktywność fizyczna obniża ryzyko demencji od 34 do 50 procent. W szczególności osoby po 50. roku życia, które codziennie robiły około 3800 kroków, zmniejszały ryzyko wystąpienia demencji o 25 procent, a liczba 9800 kroków wiązała się ze spadkiem ryzyka nawet o połowę. Autorzy podkreślają jednak, że wpływ na to mają również inne czynniki, takie jak niższe ciśnienie krwi, lepsza jakość snu, rzadsze palenie czy brak cukrzycy.
Mechanizmy ochronne aktywności fizycznej
Regularny ruch poprawia krążenie i dopływ krwi do mózgu oraz sprzyja wydzielaniu substancji takich jak iryzyna – hormon produkowany przez mięśnie podczas wysiłku – który może oddziaływać na procesy związane z chorobą Alzheimera, w tym stan zapalny. Istotną rolę odgrywa także białko BDNF, które wspiera przeżycie i rozwój neuronów. Naukowcy zwracają uwagę, że często brak aktywności to również konsekwencja wczesnych objawów choroby, co może prowadzić do dalszego pogorszenia funkcji poznawczych.
Spacerowanie jako forma terapii
Badania nad nordic walking prowadzonym przez 24 tygodnie u osób z łagodną lub umiarkowaną postacią choroby Alzheimera wskazały na utrzymanie stabilności funkcji poznawczych, a nawet ich poprawę. Osoby nieuczestniczące w aktywności wykazywały dalsze pogorszenie. Spacerowanie na świeżym powietrzu, zwłaszcza w otoczeniu przyrody, może dodatkowo wpływać korzystnie na sen, samopoczucie oraz ograniczać poczucie samotności, co ma znaczenie w profilaktyce demencji.
— Pierwsze korzyści odnotowano już przy około 3 tys. kroków dziennie, czyli podczas półgodzinnego spaceru — mówi Magdalena Pietras, dziennikarka specjalizująca się w tematyce zdrowotnej.
Źródło: The Conversation